Rechtuit

“Gij daar van ‘het’ OVB, gij spreekt niet namens mij”

Geschreven door Hugo Lamon

LAMON op woensdag

Mr. Hugo LAMON is advocaat aan de balie Limburg en bestuurder en woordvoerder van de Orde van Vlaamse Balies.
Iedere woensdag maakt hij op Jubel een beschouwing over justitie.

De advocatuur is een bijzonder divers gezelschap. Professioneel zijn de advocaten op de meest uiteenlopende wijzen georganiseerd: de advocaat die alleen werkt (in Nederland pittig omschreven als een “eenpitter” en bij ons soms aangeduid als “de solist”, al dan niet onder de kerktoren), maar ook diegene die een hypergespecialiseerde niche behandelt in een groot buitenlands advocatenkantoor en alles wat daar tussen in zit. Ze hebben niet allemaal een toga, maar zijn wel allen advocaat (met de deontologische verplichting om een advocatenkaart te hebben, die ze al dan niet gebruiken). De ene wil excelleren in de techniciteit van het recht, terwijl de andere de menselijke aanpak verkiest en het recht daaraan soms ondergeschikt maakt. De ene wil zich neutraal opstellen in het maatschappelijk debat, terwijl er anderen zijn voor wie het politiek engagement de evidentie zelf is. Bij de komende gemeenteraadsverkiezingen staan er op iedere lijst wel advocaten. Die diversiteit is een troef voor de balie. Een cliënt heeft de vrije keuze en het aanbod is groot, wat een zegen is voor het democratisch recht op juridische bijstand.

Advocaten zijn door de band ook mondig en kwistig met standpunten allerhande, of dat is toch de perceptie. Zet 10 advocaten samen en er zijn minstens 11 meningen. Het klinkt als een cliché, maar het is ook vaak de realiteit.

Toch hebben al die advocaten een gemeenschappelijke sokkel. Ze zijn onderworpen aan dezelfde professionele regels. Het draait dan rond beroepsgeheim, onafhankelijkheid, partijdigheid en het vermijden van belangenconflicten. Bovendien zijn ze allen (verplicht, maar niet altijd van harte) lid van een orde van advocaten. Er zijn de lokale ordes (die door fusies steeds groter worden, wat de meesten toejuichen, maar ook daarover is er geen consensus) met daarboven de communautaire ordes (de Orde van Vlaamse Balies en de Ordre des Barreaux Francophones et Germanophone). Die laatsten hebben een wat schizofrene wettelijke taak, nu ze gelijktijdig moeten opkomen voor de belangen van de advocaten en van de rechtzoekenden. In Vlaanderen wil de OVB zich niet profileren als een corporatistische vakbond die enkel wil opkomen voor het behoud van het status quo. De OVB wil wél waakzaam toezien dat de regels van de rechtsstaat gewaarborgd blijven en de advocaten steeds in alle onafhankelijkheid hun werk kunnen doen. Want dat is ook van belang voor de rechtzoekenden, die gebaat zijn met een onafhankelijke advocatuur.

Het lijkt simpel, maar dat is het niet altijd. De twee communautaire ordes vullen hun taak anders in. Bij de OBFG vindt alvast de voorzitter dat hij namens zijn orde actief in maatschappelijke thema’s moet tussenkomen, omdat de advocatuur volgens hem moet wegen op het politieke debat. De OVB is op dat vlak terughoudender, wat dan weer niet kon beletten dat ze recent als een “links activistische NGO” werd weggezet. In de beroepsgroep werd die stelling maar door weinigen gedeeld.

Bepaalde advocaten die ook actief zijn in de partijpolitiek (maar niet enkel zij) hebben het soms moeilijk met de standpunten van de OVB. “U vertegenwoordigt mij niet” is dan de scherpe sneer, die soms zo uit een debatfiche lijkt te komen. Dat klinkt zeker raar uit de mond van advocaten-politici die via verkiezingen verkozen werden en daar hun legitimiteit putten uit hun politiek mandaat. Als de eerste minister op de Europese top namens België spreekt, is dat omdat hij vanuit zijn mandaat daartoe gemachtigd is. Dat is ook zo voor de regering. En dat geldt dus ook voor de balie.

Er wordt soms vergeten dat het advocatenparlement (de algemene vergadering van de OVB) In Vlaanderen rechtstreeks wordt verkozen door alle advocaten. De 80 advocaten uit die vergadering zijn mondig en kritisch, maar zijn gemandateerd en gelegitimeerd. Die algemene vergadering kiest een voorzitter en een bestuur, via verkiezingen. Terloops weze daarbij in herinnering gebracht dat er vorig jaar 5 kandidaten waren voor het voorzitterschap, wat aanleiding gaf tot een spannende verkiezingsstrijd. Er waren tegengestelde visies en daarover werd uitgebreid debat gevoerd. De voorzitter en de raad van bestuur zijn dus gemandateerd, zoals dat in een representatieve democratie past. De standpunten van de OVB (soms in lokale taalvarianten steevast als “het” OVB omschreven) zijn daar dus de legitieme vertolking van. Het is de taak van de nieuw verkozen algemene vergadering om daarop toe te zien, zoals ook parlementen regeringen moeten controleren. Het is ook de taak van de orde om soms snel – maar altijd tijdig- te reageren, wil ze relevant zijn en blijven.

Hugo LAMON

Mr. Hugo LAMON is advocaat aan de balie Limburg en bestuurder en woordvoerder van de Orde van Vlaamse BaliesIedere woensdag maakt hij op Jubel een beschouwing over justitie.

Lees hier alle artikels van ‘LAMON op woensdag’.

3 Comments

  • Goed geschreven; Positie OVB is correct omschreven .
    Juristen , advocaten in het bijzonder , zijn kritisch en staan op jun strepen / koesteren the freedom of speech ook opzichtens hun eigen beroepsorganisatie ;
    Dat is zwakte én strekte tegelijkertijd

    • Wel zeer mooi gezegd- bijna overtuigend zelfs— tot men zich als leek gaat beklagen bij OVB-over wantiestand(en) en wandelen wordt gestuurd – idem met de HRJ

  • Het is goed dat advocaten zich politiek uiten en vooral als ze dat vanuit echte oppositiepartijen doen. België wordt momenteel op z’n zachtst gezegd niet optimaal door de particratie bestuurd. En dat is deels ook de schuld van andere advocaten en juristen.

    Wat de organisatie van de balies betreft pleit ik voor het herstel van de Nationale Orde met één drietalige voorzitter (dat kan dus een Oostkantonner zijn). Bij twijfel over de meertaligheid moet de kandidaat een examen afleggen of taalles volgen. Daarnaast moeten er negen provinciale ordes komen (naast negen parketten), waaronder één orde voor Brabant met een tweetalige voorzitter. Als ik me niet vergis werd in de provincies Luxemburg, Limburg en Antwerpen die provinciale fusie al doorgevoerd.

    België ligt in het hart van Europa. Het wordt tijd dat we eens een voorbeeld van efficiëntie en meertaligheid geven.

Opmerking plaatsen

X